Parwowiroza u psów

Parwowiroza u psa

Co to jest parwowiroza?

Parwowiroza to choroba wywołana przez wirusa z rodziny Parvoviridae. Cechą charakterystyczną tego wirusa jest bardzo duża oporność na warunki środowiska zewnętrznego. W zainfekowanym kale potrafi przetrwać nawet ponad 6 miesięcy.

Drogi zakażenia

Aby doszło do zakażenia wirus musi dostać się do układu pokarmowego psa. Wirus rozprzestrzenia się razem z kałem, moczem, wymiotami, śliną zarażonych zwierząt, ale można go przenieść z jednego psa na drugiego także poprzez kontakt z zanieczyszczonymi przedmiotami. Możemy także przynieść takiego wirusa na butach, przechodząc ścieżką, na której kilka tygodni wcześniej oddał kał zainfekowany pies.

U kogo najczęściej pojawia się parwowiroza?

Wirus atakuje najczęściej młode psy, do 6 miesiąca życia, które jeszcze nie uzyskały pełnego kompletu szczepień. Najbardziej wrażliwe są szczeniaki do 4 dnia życia, potem śmiertelność spada. Oprócz młodych psów wrażliwe są także psy starsze, powyżej 8 roku życia, nigdy nie szczepione, żyjące w większych skupiskach. Uważa się, że bardziej wrażliwe na inwazję parwowirusa są owczarki niemieckie, dobermany czy rottweilery.

Objawy

Okres inkubacji trwa od 7 do 14 dni. Po tym czasie pojawiają się u psa gwałtowne, uporczywe wymioty. Psy zazwyczaj tracą apetyt, nie pobierają wody, są osowiałe. Pojawia się gorączka. Po kilku lub kilkunastu godzinach dołącza się wodnista, cuchnąca biegunka, często z domieszką krwi. Bardzo szybko dochodzi do odwodnienia, spadku masy ciała, zaburzeń elektrolitowych, może dojść także do wstrząsu i śmierci. Oprócz postaci jelitowej parwowirozy występuje jeszcze postać sercowa. Dotyczy ona bardzo młodych szczeniąt do 2 tygodnia życia. Przebieg choroby jest bardzo gwałtowny i prawie zawsze kończy się śmiercią szczeniaka.

Leczenie

Jeśli zauważysz podobne objawy u swojego psa, nie zwlekaj z wizytą u lekarza weterynarii. Lekarz na podstawie objawów, wyników badań lub za pomocą szybkich testów diagnostycznych, ostatecznie potwierdzi diagnozę. Parwowiroza jest chorobą o bardzo intensywnym przebiegu, dlatego często wymagana jest pełna hospitalizacja zwierzęcia i pozostawienie go w szpitalu. Niezbędne będą kroplówki dożylne z płynem dobranym odpowiednio do pacjenta (podanie odpowiedniego płynu zgodnie z wynikami krwi), osłona antybiotykowa, leki przeciwwymiotne, osłaniające błonę śluzową żołądka. Zalecana jest także surowica odpornościowa.

Profilaktyka

Należy pamiętać, że leczenie parwowirozy nie zawsze kończy się sukcesem. Jedyną formą ochrony naszego psa przed tą groźną chorobą jest szczepienie. Szczeniaki należy zaszczepić 2 lub 3 krotnie w odstępach 3-4 tygodniowych. Kolejne szczepienie powtarzamy za rok, a następne co dwa lata. Pamiętajmy, jeżeli mieliśmy w domu szczeniaka z parwowirozą, nie powinniśmy wprowadzać do domu nowego, nieszczepionego psa, przynajmniej przez okres 6 miesięcy.

Inne częste choroby psów

Odkleszczowe zapalenie opon mózgowych

Odkleszczowe zapalenie mózgu i opon mózgowych to…

Pasożyty wewnętrzne

Pasożyty wewnętrzne stanowią bardzo powszechny i często lekceważony…

Rzucawka poporodowa

Rzucawka poporodowa (inaczej tężyczka) jest ostrą, zagrażającą życiu chorobą…