Panleukopenia u kotów

Panleukopenia u kota
Panleukopenia u kota

Co to jest panleukopenia?

Panleukopenia, znana jest również jako zakaźne zapalenie jelit kotów, tyfus koci, nosówka kotów, czy agranulocytoza. To wirusowa, bardzo zaraźliwa choroba wszystkich kotowatych. Choroba występuje na całym świecie.

Przyczyna panleukopenii

Przyczyną panleukopenii kotów jest wirus, blisko spokrewniony z parwowirusem psów. Charakterystyczną cechą wirusa jest bardzo duża wytrzymałość i oporność na warunki środowiska zewnętrznego oraz na środki dezynfekcyjne. Poza organizmem jest w stanie przeżyć nawet ponad rok.

Wirusem mogą zarazić się koty w każdym wieku, jednak najbardziej wrażliwe są kociaki do 4 miesiąca życia (śmiertelność w tej grupie wiekowej może dochodzić do 100%). Ma to związek z zanikaniem w tym okresie życia odporności, przekazanej przez matkę wraz z mlekiem. Koty zarażają się poprzez różnego rodzaju wydzieliny i wydaliny chorych zwierząt (kał, wymiociny, ślina). Najczęściej do zakażenia dochodzi drogą pokarmową, poprzez miski, kuwety, legowiska oraz przez kontakt bezpośredni z chorym kotem. Możliwe jest także przeniesienie wirusa przez owady, np. pchły. Pamiętajmy, że nasze niewychodzące koty również są narażone na kontakt z wirusem. Możemy przynieść wirusa z zewnątrz do domu na przykład na butach czy ubraniach.

Objawy

Okres wylęgania choroby trwa od 4-10 dni. U zarażonych kotów może pojawić się gorączka, biegunka (cuchnąca, czasami z domieszką krwi), wymioty. Dochodzi szybko do odwodnienia. U zarażonych, nie szczepionych kotek będących w ciąży, dochodzi do zamierania płodów. Potem często kotka staje się niepłodna. Jeśli kontakt z wirusem nastąpił w drugiej połowie ciąży zdarzają się ronienia i poród martwych kociąt. Jeśli do zarażenia doszło pod koniec ciąży, to u kociąt mamy do czynienia z zaburzeniami rozwojowymi (najczęściej wady gałki ocznej i móżdżku). Pojawiają się u nich problemy z poruszaniem się, zaburzenia równowagi, ślepota, wodogłowie.

Leczenie

Leczenie panleukopenii polega na nawadnianiu chorych kotów, podawania antybiotyków (żeby zapobiec wtórnym infekcjom bakteryjnym), środków przeciwwymiotnych, środków osłaniających błonę śluzową żołądka i jelit oraz probiotyków. Lekarz weterynarii dobierze odpowiednią terapię dostosowaną do objawów i aktualnego stanu naszego kota. Bardzo ważna jest też nasza współpraca z lekarzem i zastosowanie się do jego zaleceń.

Jak zabezpieczyć kota przed panleukopenią?

Aby zabezpieczyć naszego kota przed tą groźną chorobą, należy zaszczepić go zgodnie ze schematem podanym przez lekarza weterynarii. Pierwsze szczepienie wykonujemy zazwyczaj w 8-9 tygodniu życia, następne po 3 tygodniach a kolejne po roku. Dalszą częstotliwość szczepień dobierze lekarz weterynarii- najczęściej wystarczy szczepić kota regularnie co dwa lata. Pamiętaj także o regularnym odrobaczaniu swojego kota oraz o stosowaniu środków zwalczających pasożyty zewnętrzne.

Inne częste choroby kotów

Nadczynność tarczycy u kotów

Panleukopenia, znana jest Nadczynność tarczycy to jedno z najczęściej…

Pchły

Inwazja pcheł u kota bywa bardzo uciążliwa. Pchły mogą przenosić wiele patogenów, są także…

Pasożyty wewnętrzne

Pasożyty wewnętrzne kotów żyją najczęściej w przewodzie pokarmowym…