Światowy Tydzień Szczepień

W dniach 24 – 30 kwietnia obchodzony będzie Światowy Tydzień Szczepień. Ustanowiła go Światowa Organizacja Zdrowia (WHO), by przypomnieć wszystkim o ogromnym dobrodziejstwie ludzkości, jakim są szczepienia. Powszechne i obowiązkowe szczepienia każdego dnia chronią życie i zdrowie milionów dzieci i dorosłych. Dzięki szczepionkom udało się całkowicie zwalczyć ospę prawdziwą, a kilka innych chorób może zniknąć z mapy świata w niedalekiej przyszłości.

Tego roku, Światowy Dzień Weterynarii, inicjatywa stworzona przez Światowy Związek Weterynaryjny, będzie miał miejsce 25 kwietnia. “Będzie to okazja do podkreślenia konieczności bardziej zintegrowanej współpracy pomiędzy lekarzami weterynarii i lekarzami medycyny”, stwierdził Walter Winding, przewodniczący Europejskiej Ferederacji Lekarzy Weterynarii (FVE), odnosząc się do, promowanej przez FVE, polityki: Jedno Zdrowie. “Lekarze weterynarii pełnią zasadniczą rolę w relacjach pomiędzy zwierzętami, ich właścicielami i społeczeństwem, przypomniał, jednakże rola ta nie jest ograniczona jedynie do ochrony zdrowia zwierząt, ale również ich dobrostanu i zdrowia publicznego, w tym bezpieczeństwa żywności”.


W związku z powyższym, chcielibyśmy przypomnieć Wam, jak ważne, zarówno dla zdrowia naszych zwierząt, jak i dla naszego własnego bezpieczeństwa, jest wykonywanie regularnych szczepień przeciwko chorobom zakaźnym. Niektóre choroby, np. wścieklizna, czy leptospiroza, zagrażają nie tylko naszym zwierzętom, ale również ludziom. Regularne szczepienia pozwalają na ograniczenie występowania chorób zakaźnych w naszym środowisku. Zapytaj swojego lekarza weterynarii o szczepienia profilaktyczne. Lekarz weterynarii przedstawi Ci zalecany schemat szczepień dostosowany do gatunku, wieku oraz aktywności Twojego pupila.


Szczepienia psów
Najbardziej niebezpieczne choroby zakaźne występujące u psów, których możemy uniknąć dzięki szczepieniom ochronnym to: nosówka, parwowiroza, wścieklizna oraz leptospiroza. Nosówka zagraża wszystkim psom, bez względu na rasę, wiek, czy płeć. Jest to bardzo niebezpieczna choroba, ponieważ śmiertelność u psów wynosić może nawet 80 %. Dzięki szczepieniom udało się ograniczyć jej występowanie, jednak nadal odnotowywane przypadki choroby, powinny uzmysłowić nam, dlaczego warto zaszczepić naszego psa przeciwko nosówce. Parwowiroza to choroba wywołana przez wirusa, którego charakterystyczną cechą jest bardzo duża oporność na warunki środowiska zewnętrznego. W zainfekowanym kale lub glebie potrafi przetrwać nawet ponad 6 miesięcy. Wirus atakuje najczęściej młode psy, do 6 miesiąca życia, które jeszcze nie uzyskały pełnego kompletu szczepień. Oprócz młodych psów wrażliwe są także psy starsze, powyżej 8 roku życia, nigdy nie szczepione, żyjące w większych skupiskach. Należy pamiętać, że leczenie parwowirozy, powodującej zapalenie jelit, silne wymioty i biegunki, nie zawsze kończy się sukcesem.


Następne dwie choroby (wścieklizna, leptospiroza) są niebezpieczne zarówno dla psów, jak i dla człowieka. Wścieklizna to ostro przebiegająca choroba wirusowa zwierząt, w tym także człowieka, powodująca zmiany zapalne w mózgu. Jest nieuleczalna i zawsze kończy się śmiercią. Europa Środkowa i Wschodnia nie jest jeszcze wolna od wścieklizny. Jednak dzięki regularnym szczepieniom psów (obowiązkowe coroczne szczepienia) oraz lisów (dzikie zwierzęta szczepi się poprzez doustne szczepionki umieszczane we wnętrzu przynęty, które rozmieszcza się w lasach) udało się znacznie ograniczyć jej występowanie. W Polsce , zgodnie z obowiązująca ustawą, pierwsze szczepienie przeciwko wściekliźnie należy wykonać w ciągu 30 dni od ukończenia przez psa 3 miesiąca życia, następne powtarzać regularnie co roku.


Leptospiroza to zakaźna i zaraźliwa choroba zwierząt oraz ludzi, wywoływana przez bakterie z rodzaju Leptospira. Niepokojące jest to, że zarażone psy łatwo mogą stać się źródłem zakażenia dla człowieka. Ponieważ leptospiroza jest ciężką chorobą odzwierzęcą u ludzi, dlatego podstawowym elementem obrony przed nią jest zapobieganie zarażaniu przez zainfekowane psy.


Szczepienia kotów
Niestety nadal panuje błędne przekonanie, że koty niewychodzące nie muszą być szczepione. Niestety wiele patogenów jesteśmy w stanie przynieść do domu na własnych ubraniach, czy butach. Zarówno koty wychodzące jak i niewychodzące należy zaszczepić przeciwko panleukopenii, herpeswirozie oraz kaliciwirozie. Choroby te wywoływane są przez wirusy, a na ich zakażenie podatne są koty wszystkich ras i w każdym wieku. Panleukopenia, znana również jako zakaźne zapalenie jelit kotów, tyfus koci, nosówka kotów, czy agranulocytoza, występuje na całym świecie. Przyczyną panleukopenii kotów jest wirus, którego cechą charakterystyczną jest bardzo duża wytrzymałość i oporność na warunki środowiska zewnętrznego. Poza organizmem jest w stanie przeżyć nawet ponad rok.


Szczepienie przeciwko kolejnym dwóm chorobom (białaczce zakaźnej kotów i wściekliźnie) zalecane jest przede wszystkim dla kotów wychodzących. Białaczka zakaźna kotów to choroba wywoływana przez wirus FeLV (ang. Feline Leukemia Virus) należący do rodziny Retroviridae. Wychodzące, niekastrowane i nieszczepione samce są bardziej narażone na kontakt z wirusem na skutek urazów odnoszonych w trakcie walk między sobą. Wścieklizna jest chorobą nieuleczalną, jedyną możliwością obrony przed nią są szczepienia profilaktyczne. Przez zaszczepienie kota przeciwko wściekliźnie chronimy jednocześnie samych siebie, jak i nasze środowisko. Mimo, że nie ma w Polsce prawnego obowiązku szczepienia kotów, zapytaj swojego lekarza weterynarii o szczepienia przeciwko tej groźnej chorobie, szczególnie wtedy, kiedy Twój kot jest wychodzący i może mieć kontakt z dzikimi zwierzętami.


Szczepienia królików
Nasze domowe króliki, także są narażone na kontakt z wirusami, powodującymi choroby zakaźne. Myksomatoza jest zakaźną i zaraźliwą chorobą królików domowych i dzikich. Wywoływana jest przez wirus należący do rodziny Poxviridae. Choroba dotyczy nie tylko królików hodowanych na zewnątrz (przy domu), ale także tych trzymanych w mieszkaniu. Pomór królików, inaczej choroba krwotoczna królików (Rabbit haemorrhagic disease, RDH), to bardzo zaraźliwa choroba, wywoływana przez wirusy należące do rodziny Kalicivirus. Zakażenie może odbyć się drogą bezpośrednią poprzez kontakt z chorym królikiem, lub drogą pośrednią za pomocą przedmiotów, na których znajduje się wirus. Wirus może być również przenoszony za pośrednictwem pcheł. Przeciwko tym chorobom istnieje skuteczne szczepienie ochronne. Jest to kombinowana szczepionka Myksomatoza-RHD, którą można szczepić króliki już od 5 tygodnia życia. Chroni ona przed obiema chorobami (myksomatozą i pomorem królików) i należy ją powtarzać co roku.

Materiały powiązane

Kiedy, dlaczego i w jaki sposób można kąpać kota?

Koty z natury są bardzo czystymi zwierzętami – dużo czasu spędzają na…

Adopcja psa – „przed i po”. Porady na pierwsze 30 dni

W życiu zaadoptowanego psa pierwsze tygodnie spędzone z nowym opiekunem…

Nie zapominajmy o naszych ulubieńcach! – Ważne szczepienia dla psów

Każdy pies biega czasem za swym własnym ogonem, wylizuje lub podgryza…

Obserwuj nas: