Ektopasożyty. Część 1

Nadchodzi wiosna, dni stają się coraz dłuższe i cieplejsze. Słoneczna pogoda zachęca nas do dłuższych spacerów z naszymi psami, stajemy się bardziej aktywni, ale nie tylko my! Pamiętajmy, że jest to także czas bardzo korzystny dla pasożytów zewnętrznych. Pchły i kleszcze są bardzo groźne dla naszych czworonogów, ponieważ przenoszą wiele niebezpiecznych chorób. Poniżej przedstawiamy krótki opis tych pasożytów oraz chorób przez nie przenoszonych.

Kleszcze

Kleszcze to pasożyty zewnętrzne, należące do gromady pajęczaków. Każde stadium rozwojowe kleszcza- larwa, nimfa i postacie dorosłe- potrzebuje krwi, żeby dalej się rozwijać. Kleszcze najczęściej żerują na zwierzętach stałocieplnych, atakują między innymi myszy polne, zające, psy, koty, krowy, a także człowieka. Największą aktywność wykazują od marca do listopada, mogą jednak pojawić się znacznie wcześniej i być aktywne jeszcze dłużej, zależy to od temperatury środowiska. Kleszcze spotkać można nie tylko w lasach, czy na łąkach. Bardzo często pojawiają się w centrach miast, w parkach czy nawet miejskich trawnikach. Do najczęstszych chorób przenoszonych przez te pasożyty należą:

Babeszjoza: jest obecnie jedną z najgroźniejszych chorób u psów. W efekcie zakażenia, jednokomórkowe pasożyty (najczęściej Babesia canis) niszczą czerwone krwinki u psa. W efekcie dochodzi do silnej anemii i żółtaczki. Choroba występuje w całej Europie, ale z różnym nasileniem w różnych jej częściach. Pasożyta przenoszą na psa kleszcze łąkowe (Dermacentor reticulatus) oraz kleszcze psie (Rhiphicephalus sanguineus).

Borelioza: nazywana także chorobą z Lyme, wywoływana jest przez bakterię Borrelia burgdorferi. Przenosicielami bakterii są wszystkie stadia rozwojowe kleszcza (larwa, nimfa i postać dojrzała). Zakażenie następuje w wyniku nakłucia skóry przez zakażonego kleszcza i wprowadzenia zarazka do rany. Zarazek z miejsca wprowadzenia przez kleszcza przenika do krwi i tą droga dalej do narządów wewnętrznych, układu nerwowego i stawów. W mazi stawowej oraz w ośrodkowym układzie nerwowym bakterie mogą bardzo długo przetrwać. Stąd często u psów, występuje długotrwałe, bezobjawowe zakażenie.

Anaplazmoza: to choroba wywoływana przez bakterię Anaplasma phagocytophilum. Choroba ta przenoszona jest przez kleszcze, najczęściej przez kleszcza pospolitego (Ixodes ricinus). Podczas jej przebiegu atakowane i niszczone są białe krwinki u psa. Między zakażeniem a wystąpieniem pierwszych objawów mija zazwyczaj od 4 do 11 dni. Pies staje się apatyczny, nie je, ma wysoką gorączkę, zaczyna często utykać z powodu bólu stawów. Mogą się zdarzyć także wymioty, biegunki i krwawienia, a także objawy ze strony centralnego układu nerwowego.

Erlichioza: to zakaźna choroba atakująca wiele narządów w organizmie. Wywoływana jest przez riketsje należące do rodzaju Ehrlichia. Przyjmuje się, że nawet 12-21 % kleszczy jest zarażonych tym drobnoustrojem. Riketsje bytują głównie w krwinkach białych oraz płytkach krwi i roznoszone są po całym organizmie. Prowadzi to do uszkodzenia szpiku kostnego, niedoborze czerwonych i białych krwinek a także płytek krwi.

Pchły

Pchły są małymi, bocznie spłaszczonymi, bezskrzydłymi owadami, których dorosłe postaci żywią się krwią ssaków. Dorosła samica pchły musi pobrać posiłek składający się z krwi ssaka, aby mogła złożyć jaja. Jaja pcheł nie przyklejają się do włosów żywiciela, lecz spadają na podłoże, do otoczenia. Jaja pcheł mają wygląd maleńkich, połyskujących, białych kulek, widocznych pod dużym powiększeniem. Larwy wylęgające się z jaj przypominają maleńkie gąsieniczki, także praktycznie niewidoczne gołym okiem. Pchły w tej postaci unikają suchych i jasnych miejsc, przebywają w różnego rodzaju szczelinach w podłodze, gdzie przechodzą w stadium poczwarki. W tej postaci przed wykluciem się postaci dorosłej pchła jest odporna na niską wilgotność oraz temperaturę, i pozostaje w niej tak długo, aż ruch powietrza oraz ciepło dadzą znać o obecności potencjalnego żywiciela. Inwazja pcheł ma miejsce przez cały rok.


Pchły mogą być przyczyną tzw. alergicznego pchlego zapalenia skóry (APZS). Ślina i wydaliny pcheł mogą – jako zawierające obce białko alergeny – wywołać silną reakcję uczuleniową u kota czy psa. W wyniku drapania się zwierzęcia lub powstałej reakcji alergicznej spowodowanej przez pchłę, często dochodzi do wtórnych infekcji bakteryjnych, objawiających się miejscowym zapaleniem skóry. Inne choroby przenoszone przez pchły to: bartonelloza, hemoplazmoza, czy riketsjoza. Ponadto, pchły są żywicielami pośrednimi tasiemca.

Materiały powiązane

Kiedy, dlaczego i w jaki sposób można kąpać kota?

Koty z natury są bardzo czystymi zwierzętami – dużo czasu spędzają na…

Adopcja psa – „przed i po”. Porady na pierwsze 30 dni

W życiu zaadoptowanego psa pierwsze tygodnie spędzone z nowym opiekunem…

Nie zapominajmy o naszych ulubieńcach! – Ważne szczepienia dla psów

Każdy pies biega czasem za swym własnym ogonem, wylizuje lub podgryza…