Adopcja psa – „przed i po”. Porady na pierwsze 30 dni

W życiu zaadoptowanego psa pierwsze tygodnie spędzone z nowym opiekunem są najbardziej istotne, gdyż mają ogromny wpływ zarówno na jego dalsze życie, jak i życie adoptującej go do siebie rodziny. Na przyjęcie psa, który ma stać się nowym członkiem rodziny, warto przygotować się już dużo wcześniej, dlatego chcemy dać Państwu kilka praktycznych porad, jak to zrobić.

Przed adopcją
Zaplanujmy, gdzie będzie stałe miejsce na legowisko dla psa. W pierwszych dniach mogą zdarzyć się „wypadki”, dlatego wybierzmy miejsce stosunkowo łatwe do sprzątania, ale jednocześnie zapewniające psu poczucie bezpieczeństwa i spokoju, gdzie może bezstresowo przyzwyczaić się do nowego domu i bawić się swoimi zabawkami.

Bezpieczeństwo zapewnić trzeba nie tylko psu, ale także i całej rodzinie, dlatego warto przenieść poza zasięg psa cenne i wartościowe przedmioty lub takie, do których jesteśmy bardzo przywiązani. Wszelkie chemikalia, środki czystości, leki, itp. powinny być zamknięte i niedostępne dla psa, podobnie jak rośliny pokojowe (niektóre z nich mogą być trujące).

Wychowanie psa zacznijmy już od pierwszego dnia po przybyciu pupila do naszego domu. W rodzinie należy wcześniej wspólnie przedyskutować, w jaki sposób pies będzie wychowywany. Bardzo ważne jest, aby w tej kwestii panowała jednomyślność (np. w komendach, dawanych psu: „siadaj”, „połóż się”, „chodź tutaj”, itp.). Jest to ważne dlatego, że pies dokładnie rozumie nasze polecenia tylko wtedy, gdy są one wielokrotnie powtarzane w taki sam sposób w tych samych okolicznościach.

Na obroży pupila umieśćmy „wizytówkę” z podstawowymi danymi (zawierającą imię psa oraz kontaktowy nr. telefonu), umożliwiającymi odnalezienie psa na wypadek, gdyby w uciekł za daleko od właściciela. Jest to przydatne nawet w przypadku, gdy pies ma chipa ze swoim numerem indentyfikacyjnym, ponieważ czytniki takich chipów znajdują się w posiadaniu jedynie lekarzy weterynarii, schronisk czy straży miejskiej. Nasz zagubiony pupil znaleziony przez sąsiada znajdzie swój dom szybciej, jeśli będzie miał na obroży zapisany numer telefonu opiekuna.

Pierwsze dni
Po przybyciu z psem do domu należy przygotować miejsce, gdzie powinien załatwiać potrzeby fizjologiczne. Najlepiej jest to będzie chłonna mata jednorazowa. Pies najczęściej siusia i robi kupkę po jedzeniu i po spaniu. W tych momentach należy go zaprowadzić na wybrane miejsce i kiedy załatwi się tam gdzie chcemy należy go nagrodzić smakołykiem lub głaskaniem.
Aby adaptacja do nowego środowiska przebiegała spokojnie i bezstresowo, zaleca się, aby wizyty krewnych i znajomych, którzy są ciekawi i chcą zobaczyć psa, odłożyć na później. Jeśli w rodzinie jest małe dziecko, przypilnujmy, kiedy będzie zbliżało się do psa, aby było to bezpieczne. Dzieci mogą wykonywać szybkie ruchy, krzyczeć, co może stresować psa, należy dziecka nauczyć, że do psa zbliżamy się powoli nie szarpiemy i nie ciągniemy za uszy czy ogon. Później pies nauczy się sam jak reagować na zachowania dzieci, ale nadzór dorosłych jest zawsze niezbędny. W pierwszych dniach nie zachęcajmy pupila do wspólnych zabaw, ale raczej zapewnijmy mu spokój i poczucie bezpieczeństwa, co jest dla niego niezwykle ważne.

Przed odebraniem pieska – zanim do nas trafi – powinniśmy dowiedzieć się, co jadł wcześniej i nie zmieniajmy natychmiast jego diety na inną. W pierwszych dniach powinien dostać to samo, co jadł przedtem i dopiero po kilku dniach, stopniowo możemy go przyzwyczajać do innej karmy.

Pierwsze tygodnie
Prawdziwa osobowość naszego psa ukaże się dopiero po kilku tygodniach. Dlatego cierpliwość wobec niego w początkowym okresie ma kluczowe znaczenie. Od samego początku należy wobec niego działać konsekwentnie, tak aby pies nie miał wątpliwości, że to my ustalamy warunki (np. co mu wolno robić, dokąd może pójść, itp.). Nie wymaga to karcenia, krzyczenia i w żadnym wypadku przemocy. Konsekwentne zabranianie i pozwalanie na to, co uważamy, że jest konieczne w zupełności wystarczy. Dla przykładu, jeśli nie chcemy by pies spał na kanapie nie wolno mu pozwalać na nią wchodzić. Wypracowanie, utrzymanie i przestrzeganie porządku dnia oraz pór karmienia i spacerów jest także bardzo ważne, ponieważ zwiększa poczucie bezpieczeństwa psa i ułatwia dalsze uczenie.


Socjalizacja naszego pupila, wychodzenie z nim na spacer w miejsca, gdzie dochodzi do kontaktów z innymi psami (np. w miastach na publiczne psie wybiegi) może rozpocząć się dopiero wtedy, gdy nasz piesek otrzymał wszystkie potrzebne szczepienia ochronne. Konieczne jest omówienie sprawy szczepień z lekarzem weterynarii.

Pierwsza wizyta u lekarza weterynarii
Jeśli stan zdrowia naszego nowego czworonożnego przyjaciela nie wymaga interwencji, to dobrze jest pozostawić go przez kilka dni w spokoju w domu, i na wizytę do lekarza udać się, kiedy pies jest już zaaklimatyzowany w domu. Oczywiście, jeśli przygarnęliśmy psa chorego, lub z ciężkich warunków natychmiastowa wizyta jest zazwyczaj konieczna.


Przy okazji pierwszej wizyty lekarz weterynarii dokładnie zbada psa, oceni stan jego zdrowia, wszczepi mu chipa wraz z numerem rejestracyjnym (jeśli takiego nie ma) oraz omówi z nami kwestię szczepień ochronnych. Nie zapomnijmy też zapytać lekarza o kwestię ochrony przed pasożytami zewnętrznymi (pchły, komary, kleszcze) i wewnętrznymi (robaki jelitowe – tasiemce i obleńce) – stosujmy się ściśle do zaleceń lekarza w tej sprawie! Pierwsze odrobaczanie psa powinno się odbyć w wieku 3-5 tygodni.


Szczenięta pierwsze szczepienie, które zawiera kilka antygenów powinny otrzymać zazwyczaj w wieku 6-8 tygodni. Najczęściej pierwsza szczepionka zawiera komponenty zapobiegające dwóm najcięższym chorobom szczeniąt: nosówce i parwowirozie. Lekarz także zadecyduje, kiedy podać się wymagane przez prawo obowiązkowe szczepienie przeciwko wściekliźnie. Program szczepienia szczeniąt zostaje zwykle zakończony w wieku ok. 4-5 miesięcy – i od tej pory nasz pupil stanie się już odporny na najbardziej niebezpieczne drobnoustroje chorobotwórcze oraz powinien być wolny od zakażeń pasożytami.

Program szczepień, jako gwarancja zdrowia
Proponowany dla psów i przestrzegany do końca ich życia program szczepień (po osiągnięciu dorosłości przez psa – szczepienie przypominające jeden raz w roku lub raz na trzy lata) jest ważne z wielu względów. Po pierwsze, dosłownie jednym ukłuciem igły możemy uratować życie naszemu psu. Po drugie – weźmy pod uwagę, że ewentualne leczenie chorego psa może wiązać się ze znacznymi kosztami, nie mówiąc już o cierpieniach i stresie, który zawsze powodują choroby w rodzinie.


Optymalny program szczepień dla naszego psa ułoży indywidualnie lekarz weterynarii.

Materiały powiązane

Kiedy, dlaczego i w jaki sposób można kąpać kota?

Koty z natury są bardzo czystymi zwierzętami – dużo czasu spędzają na…

Adopcja psa – „przed i po”. Porady na pierwsze 30 dni

W życiu zaadoptowanego psa pierwsze tygodnie spędzone z nowym opiekunem…

Nie zapominajmy o naszych ulubieńcach! – Ważne szczepienia dla psów

Każdy pies biega czasem za swym własnym ogonem, wylizuje lub podgryza…

Obserwuj nas: